در ابتدا به ذکر علل ژنتیکی افزایش نرخ تولد نوزاد پسر در 30 ساله اخیر خواهیم پرداخت
احتمال تشکیل جنین مذکر به مراتب بیش از احتمال تشکیل جنین مؤنث می باشد. به طوری که بر آورد محققان 120 جنین پسر در ازای 100 جنین دختر می باشد.
پرسش اینست که آیا تمامی جنین های تشکیل یافته به راستی تبدیل به نوزاد کامل شده و متولد خواهند شد؟
از نظر محتوای ژنتیکی یک جنین مذکر بسیار ضعیف تر از یک جنین مؤنث می باشد، و آن بدلیل دارا بودن یک مجموعه کروموزومی فعال می باشد. حال آنکه هر جنین مؤنث دارای دو مجموعه کروموزومی فعال بوده و مقاومت آن نسبت به عواملی که جنین را در بدو تشکیل تهدید می نمایند به مراتب بیش از مقاومت یک جنین مذکر می باشد. به دلایل ذکر شده درصد بسیاری از جنین های مذکر در همان ابتدا از میان رفته در زمان تولد نسبت پسر به دختر رقمی است برابر با 105 – 107 نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزاد دختر.

در اینجا به نکاتی شایان توجه در این خصوص اشاره خاهیم نمود:

تفاوت مادران جوان و مادران مسن در پسر دار و یا دختر دار شدن:
تحقیقات نشان داده اند که احتمال تولد فرزند پسر از مادران جوان تر به مراتب بیشتر از احتمال تولد نوزاد پسر از مادران مسن تر می باشد. این بدین معناست که در کشور هایی که سن زن در هنگام ازدواج و بارداری پایین تر است نرخ تولد نوزاد پسر نسبت به نوزاد دختر بیشتر خواهد بود.
نقش ملیت در پسر دار و یا دختر دار شدن:
آمار ها نشان داده اند که مادران چینی دارای بیشترین تعداد پسر می باشند و مادران فیلیپینی پس از آنها از لحاظ تعداد فرزند پسر در مقام دوم قرار دارند، در حالی که مادران سرخپوست دارای کمترین تعداد فرزند پسر می باشند.

نقش بیماری ها در تایین جنسیت جنین:

تحقیقات نشان داده اند که ابتلای زنان به برخی از بیماری ها می تواند در تایین جنسیت جنین آنها تأثیر گزار باشد. به گفته محققین احتمال تولد نوزاد پسر از زنان مبتلا به بیماری هپاتیت نوع ب، یک و نیم برابر بیش از زنانی است که حامل این ویروس نمی باشند. پروفسور امیلی اویستر، فارغ التحصیل دانشگاه هاروارد پایان نامه دوره دکترای خود را بر روی ارتباط بیماری هپاتیت ب و نرخ تولد نوزادان به انجام رسانید.
تیتر پایان نامه پروفسور اویستر چنین بود: "هپاتیت ب و زنان ناپدید شده" بود.
وی اظهار داشت که می توان از علم زیست شناسی جهت پاسخگویی به این معما که چرا تعداد دختران متولد شده تا به این حد کم شده است استفاده نمود.
وی همچنین به مقاله پرفسور آمارتیا سن Amartya Sen)) با عنوان: فقدان بیش از 100 میلیون زن (More than 100 million Women are Missing)  اشاره داشت.
پرفسور آمارتیا سن در مقاله خود علل کمتر بودن تعداد زنان را دلایل اجتماعی ضد زنان بیان نموده بود، ولیکن پروفسور اویستر به جنبه های بیولوژیکی این پدیده به زیبایی هر چه تمام تر اشاره نمود و برای نخستین مرتبه به ارتباط میان ابتلا به برخی بیماری های خاص و تأثیر آنها بر افزایش نرخ تولد نوزادان پسر اشاره نمود.
به گفته مجله ساینس دیلی: هپاتیت ب به تنهایی علت فقدان 40 درصدی زنان در آسیا می باشد.


نسبت طبیعی و متداول پسر به دختر در بدو تولد چگونه است؟

به طور طبیعی و در "تمام جهان" نرخ تولد برابر است با 105-107 نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزاد دختر.
استثناهایی نیزدر این میان به چشم می خورند. از جمله سال 1946 میلادی در آمریکا سالی بود که بیشترین تعداد تولد پسر را به خود دید، در آن سال 105.9 پسر در ازای هر 100 دختر در آمریکا متولد شدند. همچنین سال 2000 سالی بود که کمترین نرخ تولد پسر ها را به خود دید. در آن سال 104.8 پسر در ازای هر 100 دختر متولد شدند.
در هر صورت آنچه واضح است این مسئله می باشد که نرخ طبیعی تولد نوزادان پسر همیشه و نیز در تمامی نقاط جهان بین پنج تا هفت درصد بیش از نرخ تولد نوزادان دختر می باشد.

نکاتی جالب در خصوص نسبت مرد به زن در رده های مختلف سنی:

در بدو تولد همانگونه که قبلا نیز ذکر شد تعداد پسران 105- 107 در ازای هر 100 دختر می باشد. در سنین زیر 15 سال نیز نسبت پسر به دختر مشابه با نسبت آنها در بدو تولد بی باشد. پس از آن و تا سن 35 سالگی همچنان تعداد پسرها بیش از تعداد دخترها می باشد اما نسبت 105-107 کمی کاهش یافته و این بدان دلیل است که مردان در این سن احتمال فوتشان بر اثر حوادث کمی بیشتر از احتمال فوت زنان می باشد. افزایش احتمال مرگ و میر مردان در این سن این نسبت را به 103-105 مرد در ازای هر 100 زن می رساند. **
** توجه داشته باشید که در اینجا منظور از 100 دختر، 100 دختر "زنده" و نه ضررورتا 100 دختر "سالم" می باشد. بدان دلیل که احتمال ابتلای دختران به برخی بیماری ها در جوانی و بین سنین 15-35 سال به مراتب بیشتر از احتمال ابتلای مردان به این بیماری ها می باشد و در صورتی که تعداد دختران سالم را در این معادله جای دهیم تعداد به مراتب کمتر از این میزان خواهد بود.
از جمله این بیماری ها می توان به بیماری های خود ایمنی از جمله بیماری ملتیپل اسکلروز یا ام اس و نیز سایر بیماری های دستگاه ایمنی بدن اشاره نمود.
مردان بیشتر مستعد بیماری های قلبی عروقی و نیز برخی از انواع سرطان ها می باشند و بدین ترتیب عمر متوسط مردان کوتاه تر از عمر متوسط زنان می باشد. بدین خاطر در سنین کهنسالی تعداد زنان به مراتب بیش از تعداد مردان خواهد بود.
آمارهای ذکر شده در فوق برای تمامی کشور ها به غیر از کشور افغانستان صادق می باشد. در کشور افغانستان بر طبق آمارها عمر متوسط زنان کمتر از عمر متوسط مردان می باشد.
 

آمار دیگر نقاط جهان:

نرخ تولد به طور طبیعی بین 105 تا 107نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزادختر می باشد. حال آنکه در برخی از کشور های جهان نرخ تولد نوزاد پسر به مراتب بیش از نرخ تولد نوزاد دختر می باشد. هم اکنون نرخ تولد برابر با 113 نوزاد پسر به 100 نوزاد دختر در دو کشور چین و کره جنوبی، 110 نوزاد پسر به 100 نوزاد دختر در کشور تایوان، و 108 نوزاد پسر به 100 نوزاد دختر در میان چینی های ساکن سنگاپور و ساکنین مالزی می باشد.
شایان ذکر است که بر اساس گزارشات منتشره توسط China Population Publishing House  نرخ تولد در سال 2001 در کشور چین برابر بوده است با 117 نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزاد دختر. همچنین در سالهای 1993 و 1994 ;121 نوزاد پسر به ازای هر 100 نوزاد دختر در کشور چین متولد شده اند.
بر طبق آمار ها تخمین زده میشود که تا سال 2020 تعداد پسران جوان در کشور چین بیش از 65 میلیون و در کشور هند بیش از 35 میلیون بیشتر از تعداد دختران جوان در آن دو کشور گردد که این آمار ها مقامات چینی و هندی را به شدت نگران کرده اند.
همچنین در سال 2000 میلادی سازمان ملل متحد در گزارشی اعلام داشت که تعداد زنان در جنوب قاره آسیا در حدود 79 میلیون نفر (79،000،000) کمتر از جمعیت مردان در این منطقه می باشد.
اخیرا در مقاله ای تحت عنوان "افزایش وحشتناک پسرها" (Dangerous Surplus of  Sons)، دانشمندان هشدار داده اند که افزایش تعداد پسر ها در کشورهای آسیایی می تواند صلح جهانی را تهدید نماید.
در این مقاله آمده است که هم اکنون جمعیت زنان در دو کشور چین و هند بیش از 100 میلیون نفر کمتر از جمعیت مردان در این دو کشور می باشد. این رقم که به "پدیده فقدان زن" شهرت یافته است برای اولین بار توسط آمارتیا سن مورد توجه قرار گرفت.
افزایش نرخ تولد نوزاد پسر در سی سال اخیر در جهان پدیده ایست که هنوز علل قطعی و تأثیر گزار بر روی آن به درستی شناسایی نشده و مورد مطالعه قرار نگرفته اند.
هر چند که دانشمندان به اتفاق بر این باورند که مجموعه ای از عوامل مختلف که در این مقاله به ذکر  آنها پرداخته شده است می توانند به طور همزمان منجر به افزایش نرخ تولد نوزادان پسر در جهان شده باشند.
 

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/٢۸

 

در ابتدا به ذکر علل ژنتیکی افزایش نرخ تولد نوزاد پسر در 30 ساله اخیر خواهیم پرداخت
احتمال تشکیل جنین مذکر به مراتب بیش از احتمال تشکیل جنین مؤنث می باشد. به طوری که بر آورد محققان 120 جنین پسر در ازای 100 جنین دختر می باشد.
پرسش اینست که آیا تمامی جنین های تشکیل یافته به راستی تبدیل به نوزاد کامل شده و متولد خواهند شد؟
از نظر محتوای ژنتیکی یک جنین مذکر بسیار ضعیف تر از یک جنین مؤنث می باشد، و آن بدلیل دارا بودن یک مجموعه کروموزومی فعال می باشد. حال آنکه هر جنین مؤنث دارای دو مجموعه کروموزومی فعال بوده و مقاومت آن نسبت به عواملی که جنین را در بدو تشکیل تهدید می نمایند به مراتب بیش از مقاومت یک جنین مذکر می باشد. به دلایل ذکر شده درصد بسیاری از جنین های مذکر در همان ابتدا از میان رفته در زمان تولد نسبت پسر به دختر رقمی است برابر با 105 – 107 نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزاد دختر.

در اینجا به نکاتی شایان توجه در این خصوص اشاره خاهیم نمود:

تفاوت مادران جوان و مادران مسن در پسر دار و یا دختر دار شدن:
تحقیقات نشان داده اند که احتمال تولد فرزند پسر از مادران جوان تر به مراتب بیشتر از احتمال تولد نوزاد پسر از مادران مسن تر می باشد. این بدین معناست که در کشور هایی که سن زن در هنگام ازدواج و بارداری پایین تر است نرخ تولد نوزاد پسر نسبت به نوزاد دختر بیشتر خواهد بود.
نقش ملیت در پسر دار و یا دختر دار شدن:
آمار ها نشان داده اند که مادران چینی دارای بیشترین تعداد پسر می باشند و مادران فیلیپینی پس از آنها از لحاظ تعداد فرزند پسر در مقام دوم قرار دارند، در حالی که مادران سرخپوست دارای کمترین تعداد فرزند پسر می باشند.

نقش بیماری ها در تایین جنسیت جنین:

تحقیقات نشان داده اند که ابتلای زنان به برخی از بیماری ها می تواند در تایین جنسیت جنین آنها تأثیر گزار باشد. به گفته محققین احتمال تولد نوزاد پسر از زنان مبتلا به بیماری هپاتیت نوع ب، یک و نیم برابر بیش از زنانی است که حامل این ویروس نمی باشند. پروفسور امیلی اویستر، فارغ التحصیل دانشگاه هاروارد پایان نامه دوره دکترای خود را بر روی ارتباط بیماری هپاتیت ب و نرخ تولد نوزادان به انجام رسانید.
تیتر پایان نامه پروفسور اویستر چنین بود: "هپاتیت ب و زنان ناپدید شده" بود.
وی اظهار داشت که می توان از علم زیست شناسی جهت پاسخگویی به این معما که چرا تعداد دختران متولد شده تا به این حد کم شده است استفاده نمود.
وی همچنین به مقاله پرفسور آمارتیا سن Amartya Sen)) با عنوان: فقدان بیش از 100 میلیون زن (More than 100 million Women are Missing)  اشاره داشت.
پرفسور آمارتیا سن در مقاله خود علل کمتر بودن تعداد زنان را دلایل اجتماعی ضد زنان بیان نموده بود، ولیکن پروفسور اویستر به جنبه های بیولوژیکی این پدیده به زیبایی هر چه تمام تر اشاره نمود و برای نخستین مرتبه به ارتباط میان ابتلا به برخی بیماری های خاص و تأثیر آنها بر افزایش نرخ تولد نوزادان پسر اشاره نمود.
به گفته مجله ساینس دیلی: هپاتیت ب به تنهایی علت فقدان 40 درصدی زنان در آسیا می باشد.


نسبت طبیعی و متداول پسر به دختر در بدو تولد چگونه است؟

به طور طبیعی و در "تمام جهان" نرخ تولد برابر است با 105-107 نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزاد دختر.
استثناهایی نیزدر این میان به چشم می خورند. از جمله سال 1946 میلادی در آمریکا سالی بود که بیشترین تعداد تولد پسر را به خود دید، در آن سال 105.9 پسر در ازای هر 100 دختر در آمریکا متولد شدند. همچنین سال 2000 سالی بود که کمترین نرخ تولد پسر ها را به خود دید. در آن سال 104.8 پسر در ازای هر 100 دختر متولد شدند.
در هر صورت آنچه واضح است این مسئله می باشد که نرخ طبیعی تولد نوزادان پسر همیشه و نیز در تمامی نقاط جهان بین پنج تا هفت درصد بیش از نرخ تولد نوزادان دختر می باشد.

نکاتی جالب در خصوص نسبت مرد به زن در رده های مختلف سنی:

در بدو تولد همانگونه که قبلا نیز ذکر شد تعداد پسران 105- 107 در ازای هر 100 دختر می باشد. در سنین زیر 15 سال نیز نسبت پسر به دختر مشابه با نسبت آنها در بدو تولد بی باشد. پس از آن و تا سن 35 سالگی همچنان تعداد پسرها بیش از تعداد دخترها می باشد اما نسبت 105-107 کمی کاهش یافته و این بدان دلیل است که مردان در این سن احتمال فوتشان بر اثر حوادث کمی بیشتر از احتمال فوت زنان می باشد. افزایش احتمال مرگ و میر مردان در این سن این نسبت را به 103-105 مرد در ازای هر 100 زن می رساند. **
** توجه داشته باشید که در اینجا منظور از 100 دختر، 100 دختر "زنده" و نه ضررورتا 100 دختر "سالم" می باشد. بدان دلیل که احتمال ابتلای دختران به برخی بیماری ها در جوانی و بین سنین 15-35 سال به مراتب بیشتر از احتمال ابتلای مردان به این بیماری ها می باشد و در صورتی که تعداد دختران سالم را در این معادله جای دهیم تعداد به مراتب کمتر از این میزان خواهد بود.
از جمله این بیماری ها می توان به بیماری های خود ایمنی از جمله بیماری ملتیپل اسکلروز یا ام اس و نیز سایر بیماری های دستگاه ایمنی بدن اشاره نمود.
مردان بیشتر مستعد بیماری های قلبی عروقی و نیز برخی از انواع سرطان ها می باشند و بدین ترتیب عمر متوسط مردان کوتاه تر از عمر متوسط زنان می باشد. بدین خاطر در سنین کهنسالی تعداد زنان به مراتب بیش از تعداد مردان خواهد بود.
آمارهای ذکر شده در فوق برای تمامی کشور ها به غیر از کشور افغانستان صادق می باشد. در کشور افغانستان بر طبق آمارها عمر متوسط زنان کمتر از عمر متوسط مردان می باشد.
 

آمار دیگر نقاط جهان:

نرخ تولد به طور طبیعی بین 105 تا 107نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزادختر می باشد. حال آنکه در برخی از کشور های جهان نرخ تولد نوزاد پسر به مراتب بیش از نرخ تولد نوزاد دختر می باشد. هم اکنون نرخ تولد برابر با 113 نوزاد پسر به 100 نوزاد دختر در دو کشور چین و کره جنوبی، 110 نوزاد پسر به 100 نوزاد دختر در کشور تایوان، و 108 نوزاد پسر به 100 نوزاد دختر در میان چینی های ساکن سنگاپور و ساکنین مالزی می باشد.
شایان ذکر است که بر اساس گزارشات منتشره توسط China Population Publishing House  نرخ تولد در سال 2001 در کشور چین برابر بوده است با 117 نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزاد دختر. همچنین در سالهای 1993 و 1994 ;121 نوزاد پسر به ازای هر 100 نوزاد دختر در کشور چین متولد شده اند.
بر طبق آمار ها تخمین زده میشود که تا سال 2020 تعداد پسران جوان در کشور چین بیش از 65 میلیون و در کشور هند بیش از 35 میلیون بیشتر از تعداد دختران جوان در آن دو کشور گردد که این آمار ها مقامات چینی و هندی را به شدت نگران کرده اند.
همچنین در سال 2000 میلادی سازمان ملل متحد در گزارشی اعلام داشت که تعداد زنان در جنوب قاره آسیا در حدود 79 میلیون نفر (79،000،000) کمتر از جمعیت مردان در این منطقه می باشد.
اخیرا در مقاله ای تحت عنوان "افزایش وحشتناک پسرها" (Dangerous Surplus of  Sons)، دانشمندان هشدار داده اند که افزایش تعداد پسر ها در کشورهای آسیایی می تواند صلح جهانی را تهدید نماید.
در این مقاله آمده است که هم اکنون جمعیت زنان در دو کشور چین و هند بیش از 100 میلیون نفر کمتر از جمعیت مردان در این دو کشور می باشد. این رقم که به "پدیده فقدان زن" شهرت یافته است برای اولین بار توسط آمارتیا سن مورد توجه قرار گرفت.
افزایش نرخ تولد نوزاد پسر در سی سال اخیر در جهان پدیده ایست که هنوز علل قطعی و تأثیر گزار بر روی آن به درستی شناسایی نشده و مورد مطالعه قرار نگرفته اند.
هر چند که دانشمندان به اتفاق بر این باورند که مجموعه ای از عوامل مختلف که در این مقاله به ذکر  آنها پرداخته شده است می توانند به طور همزمان منجر به افزایش نرخ تولد نوزادان پسر در جهان شده باشند.
 

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/٢۸

 

در ابتدا به ذکر علل ژنتیکی افزایش نرخ تولد نوزاد پسر در 30 ساله اخیر خواهیم پرداخت
احتمال تشکیل جنین مذکر به مراتب بیش از احتمال تشکیل جنین مؤنث می باشد. به طوری که بر آورد محققان 120 جنین پسر در ازای 100 جنین دختر می باشد.
پرسش اینست که آیا تمامی جنین های تشکیل یافته به راستی تبدیل به نوزاد کامل شده و متولد خواهند شد؟
از نظر محتوای ژنتیکی یک جنین مذکر بسیار ضعیف تر از یک جنین مؤنث می باشد، و آن بدلیل دارا بودن یک مجموعه کروموزومی فعال می باشد. حال آنکه هر جنین مؤنث دارای دو مجموعه کروموزومی فعال بوده و مقاومت آن نسبت به عواملی که جنین را در بدو تشکیل تهدید می نمایند به مراتب بیش از مقاومت یک جنین مذکر می باشد. به دلایل ذکر شده درصد بسیاری از جنین های مذکر در همان ابتدا از میان رفته در زمان تولد نسبت پسر به دختر رقمی است برابر با 105 – 107 نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزاد دختر.

در اینجا به نکاتی شایان توجه در این خصوص اشاره خاهیم نمود:

تفاوت مادران جوان و مادران مسن در پسر دار و یا دختر دار شدن:
تحقیقات نشان داده اند که احتمال تولد فرزند پسر از مادران جوان تر به مراتب بیشتر از احتمال تولد نوزاد پسر از مادران مسن تر می باشد. این بدین معناست که در کشور هایی که سن زن در هنگام ازدواج و بارداری پایین تر است نرخ تولد نوزاد پسر نسبت به نوزاد دختر بیشتر خواهد بود.
نقش ملیت در پسر دار و یا دختر دار شدن:
آمار ها نشان داده اند که مادران چینی دارای بیشترین تعداد پسر می باشند و مادران فیلیپینی پس از آنها از لحاظ تعداد فرزند پسر در مقام دوم قرار دارند، در حالی که مادران سرخپوست دارای کمترین تعداد فرزند پسر می باشند.

نقش بیماری ها در تایین جنسیت جنین:

تحقیقات نشان داده اند که ابتلای زنان به برخی از بیماری ها می تواند در تایین جنسیت جنین آنها تأثیر گزار باشد. به گفته محققین احتمال تولد نوزاد پسر از زنان مبتلا به بیماری هپاتیت نوع ب، یک و نیم برابر بیش از زنانی است که حامل این ویروس نمی باشند. پروفسور امیلی اویستر، فارغ التحصیل دانشگاه هاروارد پایان نامه دوره دکترای خود را بر روی ارتباط بیماری هپاتیت ب و نرخ تولد نوزادان به انجام رسانید.
تیتر پایان نامه پروفسور اویستر چنین بود: "هپاتیت ب و زنان ناپدید شده" بود.
وی اظهار داشت که می توان از علم زیست شناسی جهت پاسخگویی به این معما که چرا تعداد دختران متولد شده تا به این حد کم شده است استفاده نمود.
وی همچنین به مقاله پرفسور آمارتیا سن Amartya Sen)) با عنوان: فقدان بیش از 100 میلیون زن (More than 100 million Women are Missing)  اشاره داشت.
پرفسور آمارتیا سن در مقاله خود علل کمتر بودن تعداد زنان را دلایل اجتماعی ضد زنان بیان نموده بود، ولیکن پروفسور اویستر به جنبه های بیولوژیکی این پدیده به زیبایی هر چه تمام تر اشاره نمود و برای نخستین مرتبه به ارتباط میان ابتلا به برخی بیماری های خاص و تأثیر آنها بر افزایش نرخ تولد نوزادان پسر اشاره نمود.
به گفته مجله ساینس دیلی: هپاتیت ب به تنهایی علت فقدان 40 درصدی زنان در آسیا می باشد.


نسبت طبیعی و متداول پسر به دختر در بدو تولد چگونه است؟

به طور طبیعی و در "تمام جهان" نرخ تولد برابر است با 105-107 نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزاد دختر.
استثناهایی نیزدر این میان به چشم می خورند. از جمله سال 1946 میلادی در آمریکا سالی بود که بیشترین تعداد تولد پسر را به خود دید، در آن سال 105.9 پسر در ازای هر 100 دختر در آمریکا متولد شدند. همچنین سال 2000 سالی بود که کمترین نرخ تولد پسر ها را به خود دید. در آن سال 104.8 پسر در ازای هر 100 دختر متولد شدند.
در هر صورت آنچه واضح است این مسئله می باشد که نرخ طبیعی تولد نوزادان پسر همیشه و نیز در تمامی نقاط جهان بین پنج تا هفت درصد بیش از نرخ تولد نوزادان دختر می باشد.

نکاتی جالب در خصوص نسبت مرد به زن در رده های مختلف سنی:

در بدو تولد همانگونه که قبلا نیز ذکر شد تعداد پسران 105- 107 در ازای هر 100 دختر می باشد. در سنین زیر 15 سال نیز نسبت پسر به دختر مشابه با نسبت آنها در بدو تولد بی باشد. پس از آن و تا سن 35 سالگی همچنان تعداد پسرها بیش از تعداد دخترها می باشد اما نسبت 105-107 کمی کاهش یافته و این بدان دلیل است که مردان در این سن احتمال فوتشان بر اثر حوادث کمی بیشتر از احتمال فوت زنان می باشد. افزایش احتمال مرگ و میر مردان در این سن این نسبت را به 103-105 مرد در ازای هر 100 زن می رساند. **
** توجه داشته باشید که در اینجا منظور از 100 دختر، 100 دختر "زنده" و نه ضررورتا 100 دختر "سالم" می باشد. بدان دلیل که احتمال ابتلای دختران به برخی بیماری ها در جوانی و بین سنین 15-35 سال به مراتب بیشتر از احتمال ابتلای مردان به این بیماری ها می باشد و در صورتی که تعداد دختران سالم را در این معادله جای دهیم تعداد به مراتب کمتر از این میزان خواهد بود.
از جمله این بیماری ها می توان به بیماری های خود ایمنی از جمله بیماری ملتیپل اسکلروز یا ام اس و نیز سایر بیماری های دستگاه ایمنی بدن اشاره نمود.
مردان بیشتر مستعد بیماری های قلبی عروقی و نیز برخی از انواع سرطان ها می باشند و بدین ترتیب عمر متوسط مردان کوتاه تر از عمر متوسط زنان می باشد. بدین خاطر در سنین کهنسالی تعداد زنان به مراتب بیش از تعداد مردان خواهد بود.
آمارهای ذکر شده در فوق برای تمامی کشور ها به غیر از کشور افغانستان صادق می باشد. در کشور افغانستان بر طبق آمارها عمر متوسط زنان کمتر از عمر متوسط مردان می باشد.
 

آمار دیگر نقاط جهان:

نرخ تولد به طور طبیعی بین 105 تا 107نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزادختر می باشد. حال آنکه در برخی از کشور های جهان نرخ تولد نوزاد پسر به مراتب بیش از نرخ تولد نوزاد دختر می باشد. هم اکنون نرخ تولد برابر با 113 نوزاد پسر به 100 نوزاد دختر در دو کشور چین و کره جنوبی، 110 نوزاد پسر به 100 نوزاد دختر در کشور تایوان، و 108 نوزاد پسر به 100 نوزاد دختر در میان چینی های ساکن سنگاپور و ساکنین مالزی می باشد.
شایان ذکر است که بر اساس گزارشات منتشره توسط China Population Publishing House  نرخ تولد در سال 2001 در کشور چین برابر بوده است با 117 نوزاد پسر در ازای هر 100 نوزاد دختر. همچنین در سالهای 1993 و 1994 ;121 نوزاد پسر به ازای هر 100 نوزاد دختر در کشور چین متولد شده اند.
بر طبق آمار ها تخمین زده میشود که تا سال 2020 تعداد پسران جوان در کشور چین بیش از 65 میلیون و در کشور هند بیش از 35 میلیون بیشتر از تعداد دختران جوان در آن دو کشور گردد که این آمار ها مقامات چینی و هندی را به شدت نگران کرده اند.
همچنین در سال 2000 میلادی سازمان ملل متحد در گزارشی اعلام داشت که تعداد زنان در جنوب قاره آسیا در حدود 79 میلیون نفر (79،000،000) کمتر از جمعیت مردان در این منطقه می باشد.
اخیرا در مقاله ای تحت عنوان "افزایش وحشتناک پسرها" (Dangerous Surplus of  Sons)، دانشمندان هشدار داده اند که افزایش تعداد پسر ها در کشورهای آسیایی می تواند صلح جهانی را تهدید نماید.
در این مقاله آمده است که هم اکنون جمعیت زنان در دو کشور چین و هند بیش از 100 میلیون نفر کمتر از جمعیت مردان در این دو کشور می باشد. این رقم که به "پدیده فقدان زن" شهرت یافته است برای اولین بار توسط آمارتیا سن مورد توجه قرار گرفت.
افزایش نرخ تولد نوزاد پسر در سی سال اخیر در جهان پدیده ایست که هنوز علل قطعی و تأثیر گزار بر روی آن به درستی شناسایی نشده و مورد مطالعه قرار نگرفته اند.
هر چند که دانشمندان به اتفاق بر این باورند که مجموعه ای از عوامل مختلف که در این مقاله به ذکر  آنها پرداخته شده است می توانند به طور همزمان منجر به افزایش نرخ تولد نوزادان پسر در جهان شده باشند.
 

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/٢۸